FOLIO I · DENKER
Viyana Üniversitesi'nde hukuk ve devlet bilimleri öğrenimi.[12]
1872'den itibaren niederösterreichische Finanzprokuratur'da memur. Buna paralel olarak Heidelberg, Leipzig ve Jena'da Knies, Roscher ve Hildebrand'ın yanında öğrenim izni.[1]
Viyana Üniversitesi'nde iktisat alanında özel doçent (Privatdozent) olarak doçentliğini (Habilitation) aldı.[1]
Friedrich von Wieser'in kız kardeşi Paula von Wieser ile evlilik; böylece uzun yıllar boyu yol arkadaşının kayınbiraderi oldu.[12]
„Die Geschichte und Kritik der Kapitalzinstheorien“nin, „Kapital und Kapitalzins“in birinci cildi olarak yayımlanması; Marx'ın emek-değer kuramının ayrıntılı eleştirisi ve Menger'in kullanım kuramının reddiyle.[1]
1889'a kadar Innsbruck Üniversitesi'nde ordinaryüs profesör.[1]
„Positive Theorie des Kapitales“nin, „Kapital und Kapitalzins“in ikinci cildi olarak yayımlanması; bir „Avusturya“ sermaye ve faiz kuramının temeli ve Avusturya İktisat Okulu'nun uluslararası itibarına belirleyici bir katkı.[1]
Viyana Maliye Bakanlığı'na müsteşar olarak geçiş; sonradan daire başkanı (Sektionschef).[16]
İmparatorluk-kraliyet (k. k.) Maliye Bakanı olarak birinci görev dönemi.[1]
İmparatorluk-kraliyet (k. k.) Maliye Bakanı olarak 1897/98'deki ikinci görev dönemi.[1]
İmparatorluk-kraliyet (k. k.) Maliye Bakanı olarak üçüncü ve en uzun görev dönemi.[1]
1914'teki ölümüne dek Viyana Üniversitesi'nde Politik İktisat kadrolu profesörü. Özel semineri başta Mises, Schumpeter ve Otto Bauer olmak üzere birçok kişiyi etkiledi.[1]
Viyana'daki İmparatorluk Bilimler Akademisi'nin başkan yardımcısı.[1]
Ölümüne dek Viyana'daki İmparatorluk Bilimler Akademisi'nin başkanı.[1]
1876-1878 yıllarında Jena'da Bruno Hildebrand'ın yanında öğrenim gördü.[17]
1876-1878 yılları arasında bir yurt dışı seyahati sırasında Heidelberg'de Karl Knies'in yanında öğrenim gördü.[17]
1876-1878 yılları arasında Wieser ile birlikte Leipzig'de Wilhelm Roscher'in yanında öğrenim gördü.[17]
Karl Marx'ın sosyalist emek-değer öğretisini „Die Geschichte und Kritik der Kapitalzinstheorien“ (Sermaye Faizi Teorilerinin Tarihi ve Eleştirisi, 1884) adlı eserinde ayrıntılı ve baştan sona reddedici bir eleştiriye tabi tuttu ve böylece Avusturya Okulu'nun Marksizm eleştirisi geleneğinin temelini attı.[1]
1884-1887 yılları arasında Innsbruck Üniversitesi'nde, diğerlerinin yanı sıra Eugen von Böhm-Bawerk'in yanında hukuk öğrenimi görmüştür; Böhm-Bawerk o dönemde Innsbruck'ta profesördü.[2]
Eugen von Böhm-Bawerk'in yanında öğrenim görmüş ve onun Viyana Üniversitesi'ndeki seminerine katılmıştır; Menger ile birlikte, Mises'in Avusturya İktisat Okulu'na yönelmesinde belirleyici olan öğretmenlerden biridir.[8]
Wandte sich während des Studiums in Wien unter dem Einfluss Eugen von Böhm-Bawerks vor allem der Nationalökonomie zu; Böhm-Bawerk war einer der prägenden akademischen Lehrer der Wiener Studienzeit.[3]
Doktorasından sonra yan uğraş olarak Böhm-Bawerk'in faiz teorisiyle ilgilendi, hayranlık duyduğu Böhm-Bawerk'in küçük yazılarını yayına hazırladı ve doçentlik tezinde David Ricardo'ya yönelik eleştiriyi yeniledi ve genişletti.[19]
Otto Bauer nahm als Marxist am Privatseminar Böhm-Bawerks 1905-06 an der Universität Wien teil — eine seltene Gelegenheit der direkten Konfrontation zwischen österreichischer Schule und Austromarxismus.[12]
Sonradan Viyana Çevresi'nin filozofu olan Otto Neurath, Böhm-Bawerk'in öğrencileri arasındaydı.[12]
Rudolf Hilferding, önde gelen bir Marksist olarak 1905-06'da Böhm-Bawerk'in Viyana'daki özel seminerine devam etmiştir.[14]
Viyana Üniversitesi'nde Eugen von Böhm-Bawerk'in yanında öğrenim görmüş ve 1914'te doktorasını tamamlamıştır; matematiksel bir yaklaşımla para ve kredi ekonomisi üzerine bir tez yazmıştır.[13]
Wurde als sehr junger Student in Eugen von Böhm-Bawerks Privatseminar an der Universität Wien aufgenommen; mises.org bezeichnet Strigl als „einen der jüngsten Böhm-Bawerk-Schüler".[10]
Henryk Grossmann zählt laut Wikipedia EN-Infobox zu Böhm-Bawerks „notable students“.[14]
Eugen Böhm-Bawerk'in Innsbruck'taki öğretim faaliyeti sırasında öğrencisi; bu temel üzerine 1889'da iktisat için venia legendi aldı ve marjinal fayda okuluna yöneldi.[5]
Amerikalı iktisatçı John B. Clark ile sermayenin korunması ve üretim dönemi üzerine ünlü bir tartışmaya girişti.[8]
Wieser ve Böhm-Bawerk, Viyana Üniversitesi'nde gençlik ve öğrencilik dostlarıydı, aynı zamanda bacanaktılar; 1880'de Böhm-Bawerk, Wieser'in kız kardeşi Paula ile evlendi. İlişki böylece birçok bakımdan ömür boyu süren bir yoldaşlıktı.[8]
1892'de Innsbruck Üniversitesi'nde ordinaryüs profesör olarak Eugen von Böhm-Bawerk'in halefi olmuştur; Avusturya Okulu'nun ruhuna uygun kurumsal bir kürsü sürekliliği.[7]
Als Privatdozent (1895–1908) und ab Oktober 1898 Ordinarius für politische Ökonomie an der k.k. Exportakademie im Palais Festetics gehörte Feilbogen zur engen Wiener Nationalökonomen-Szene um Böhm-Bawerk, Wieser und Philippovich. Die Mit-Übersetzung des Capitalzins-Anhangs 1903 setzt direkten Arbeitskontakt voraus.
Böhm-Bawerk war Siegharts Vorgesetzter im k.k. Finanzministerium (Steuerreform-Sektion) und empfahl ihn 1897 ans Ministerratspräsidium, was Siegharts Aufstieg unter Körber überhaupt erst ermöglichte (de.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Sieghart).
Schumpeter besuchte Böhm-Bawerks berühmtes Privatseminar an der Universität Wien gemeinsam mit dem jungen Mises (Aufgabenhinweis Pipeline-Briefing).
Strigl wurde als sehr junger Student in Böhm-Bawerks Wiener Privatseminar aufgenommen — Mit-Teilnehmer waren u. a. Otto Bauer, Nikolai Bucharin, Ludwig von Mises, Otto Neurath und Joseph Schumpeter.[10]
Öznelci bir değer kuramcısı olarak, dolaysız kişisel gelir vergisinin reformunda, üst düzey bir memur olan Eugen von Böhm-Bawerk ile birlikte artan oranlı vergilendirmeyi uygulamaya geçirmiştir.
Eugen von Böhm-Bawerk, okulun bütünü bağlamında: beş kuşak, hoca-öğrenci çizgileri, çevreler ve meslektaşlıklar.
Soyağacında göster →
