Marianne von Herzfeld

Marianne von Herzfeld, 1 Mart 1893'te Viyana'da, Yahudi hukukçu Edmund von Herzfeld (1857–1901) ile kızlık soyadı Stern olan (Pappenheim ailesi) Ida Herzfeld'in kızı olarak dünyaya geldi. Babası, kendisi sekiz yaşındayken öldü. Aile, Viyana'nın Yahudi büyük burjuvazisine mensuptu. 1913/14 kış döneminden itibaren Herzfeld, Viyana Üniversitesi Felsefe Fakültesi'nde, özellikle Alfons Dopsch ve Alfred Francis Pribram'ın yanında tarih okudu. 1917'de „Zur Orienthandelspolitik Österreichs unter Maria Theresia in der Zeit von 1740–1771" (Maria Theresia Döneminde Avusturya'nın 1740–1771 Yılları Arasındaki Şark Ticaret Politikası Üzerine) başlıklı teziyle doktorasını tamamladı; çalışma 1919'da „Archiv für österreichische Geschichte"de yayımlandı. Theresia dönemi Avusturyası'nın Levant politikası, Trieste'nin serbest liman konumu ve Fransız ve İngiliz rekabetine karşı merkantilist stratejiler üzerine yaptığı bu inceleme, ona Ludwig von Mises'in dikkatini kazandırdı. 1920'li yıllarda, her iki haftada bir Viyana Ticaret Odası'ndaki bürosunda toplanan Mises özel seminerine kabul edildi. Mises'in kendisi, „Erinnerungen" (Anılar) adlı eserinde ona para, dış ticaret ve borç arasındaki etkileşim için kesin bir kavrayış atfetti. Bu sırada Avusturya Bankalar ve Bankerler Birliği için de çalıştı ve böylece Helene Lieser, Stephanie Braun, Ilse Mintz ve Gertrude Lovasy gibi diğer seminer katılımcılarıyla alışveriş içinde kaldı. 1938'deki „Anschluss"tan sonra Herzfeld, Avusturyalı Nasyonal Sosyalistlerce asılsız bir şüphe üzerine tutuklandı ve ağır koşullar altında hapsedildi. Cezaevi revirinde, ülkeyi terk etme koşuluyla serbest bırakılması emri geldi. Serbest bırakılmasından bir hafta sonra, 24 Haziran 1938'de annesi öldü. Herzfeld, akrabası cerrah Gertrude Herzfeld'in yanına, Edinburgh'a göç etti. İskoçya'da önce Miss Looker'ın yanında savaş işçisi kadınlar için konaklama yerlerinin kurulmasında çalıştı, ardından Edinburgh Hostels kapsamında kadın öğrenciler için Darroch House'un sekreteri ve müdiresi (warden) oldu. Asıl ikinci kariyerini, 1959'daki emekliliğinden sonra çevirmen olarak buldu. Catherine A. M. Sym ile birlikte ve W. H. Bruford'un himayesinde, 1957'de Edinburgh University Press'te „Letters from Goethe"yi yayımladı; bu, Goethe'nin 13.000'i aşkın mektubundan seçilmiş 595 mektuptan oluşuyordu. Bunu 1961'de Konrad Onasch'ın „Icons" adlı eserinin İngilizce çevirisi izledi; Faber and Faber'da çıkan çeviri David Talbot Rice tarafından gözden geçirildi. 27 Temmuz 1976'da Edinburgh'da, 8 Montpelier'deki evinde öldü.