Hans Mayer

Viyana'da doğup büyüyen Mayer, 1907'de hukuk alanında doktorasını tamamladı ve Heidelberg'de bir yıllık öğrenim ziyaretiyle kesintiye uğramak dışında 1911'e kadar Avusturya maliye idaresinde görev yaptı. Mayer hiçbir zaman doçentlik unvanı almadı. Personel dosyasında bu konuda kısa bir not bulunuyor: „Üniversitedeki doçentlik işlemleri tamamlanmadan önce, yayımlanmamış el yazmaları (Fiyat Oluşumu Teorisi) temelinde Freiburg Üniversitesi'ne olağanüstü profesör olarak atanma.“ Freiburg'un ardından 1914'te Prag'daki Alman Teknik Yüksekokulu'na gitti. Savaşın sona ermesinin ardından Viyana'daki Ordu İşleri Devlet Dairesi'nin bütçe bölümünün başkanı olarak görev yaptı, 1921'de Graz'da bir profesörlük üstlendi ve 1923'te Friedrich von Wieser'in halefi olarak Viyana'ya atandı. Mayer sürekli olarak rakibi Othmar Spann ile çekişmelerin içindeydi ve Mises'le de gergin bir ilişki içindeydi. Akademik katkılarının azlığına rağmen, Mayer bir avuçtan biraz fazla makale ve Handwörterbuch der Staatswissenschaften'in dördüncü baskısında birkaç madde dışında pek bir şey kaleme almadı, 1927/1928'de dekanlığa atandı ve Frankfurt (1927), Bonn (1932) ile Kiel (1933) çağrılarını aldı. Daha orta yaşlarında en yüksek maaş kategorisine yükseldi. Friedrich von Wieser, Hans Mayer'i tüm imkânlarıyla destekledi. Nüfuzlu akıl hocası, Mayer'le bir tür baba-oğul ilişkisi geliştirdi. Wieser'in ölümünden sonra Mayer onun Viyana'nın 19. belediye bölgesinde bıraktığı eve yerleşti. Ne var ki, çekici dış görünüşüyle uzun boylu, ince, kızıl sarışın bu yakışıklı, bilimsel beklentileri karşılayamadı. Avusturya Okulu'nun diğer üyelerinin çoğuna belirgin bir mesafeyle yaklaşan yalnız bir kişi olarak kaldı. Mayer hakkındaki yargılar genel olarak olumsuzdur ve kişisel kırgınlıklardan da arınmış değildir. Göç edenlerin gözünden Mayer'in geçmişi, içinden sürüldükleri ülkenin karanlık yüzünü simgeliyordu: Kayırmacılık, çekingen çalışma isteği, kendini beğenmiş gösteriş düşkünlüğü ve Mayer'in toplam beş kez farklı rejimlere ilgili hizmet yeminleri etmesine herhangi bir zarar görmeden olanak tanıyan apaçık fırsatçılık.