FOLIO I · DENKER
13 Mart 1866'da Avusturya Silezyası'ndaki Troppau'da (bugün Opava, Çekya), bir hahamın oğlu olarak doğdu.[1]
1883'te Troppau'daki lisede olgunluk sınavını (Matura) verdi.[1]
Viyana Üniversitesi'nde hukuk ve devlet bilimleri öğrenimi (1883-1887); babasız büyüdüğü için bu öğrenimi kendi imkânlarıyla finanse etmek zorunda kaldı. Aynı dönemde bir yıllık gönüllü askerlik hizmeti, sonrasında ise yedek subaylık.[1]
1891'de „Vereinigte Deutsche Linke" (Birleşik Alman Solu) partisinin parti ve basın bürosu müdürü oldu.[1]
1892'de Viyana Üniversitesi'nde Dr. iur. unvanıyla doktorasını tamamladı.[1]
1895'te Katolikliğe geçti; aynı yaşam döneminde, Viyanalı ticaret hukuku profesörü Carl Samuel Grünhut'un (1844-1929) ailesine evlilik yoluyla katıldı.[1]
Viyana Üniversitesi'nde ders veren ticaret hukuku profesörü Carl Samuel Grünhut'un damadı oldu. Eşi Mathilde 1911'de (39 yaşında) vefat etti.
Aralık 1897'de imparatorluk-kraliyet (k.k.) Bakanlar Kurulu Başkanlığı'na atandı.[2]
„Die öffentlichen Glücksspiele" (Kamusal Şans Oyunları) adlı incelemeyle doçentlik (Habilitation) unvanını aldı.[1]
Doçentliğin ardından siyasete girdi; Başbakan Körber'in (1850-1919) en yakın mesai arkadaşı olarak, özellikle bürokrasideki üst düzey kadrolara ilişkin personel kararlarında güçlü ve zaman zaman tartışmalı bir rol oynadı.
1902-1910 arasında Bakanlar Kurulu Başkanlığı'nın Başkanlık Dairesi şefi; Başbakan Ernest von Körber'in en yakın mesai arkadaşı, 1907 seçim reformunda ve uzlaşmasında yer aldı.[1]
1904'te daire başkanlığına (Sektionschef, en yüksek memurluk rütbesi) terfi ettirildi.[1]
1910-1929 arasında (1917-1919 kesintisiyle) Allgemeine Österreichische Boden-Credit-Anstalt'ın guvernörü ve 1919'dan itibaren başkanı; kendisine bağlı sanayi gruplarıyla ve gazetelerle Birinci Cumhuriyet dönemine kadar etkili bir iktisat önderi olarak kaldı; 1929'da, iflasın ardından Creditanstalt ile birleşti.[1]
1912'de Lortlar Meclisi (Herrenhaus) üyesi oldu.
1894'te Maliye Bakanı Ernst von Plener döneminde imparatorluk-kraliyet Maliye Bakanlığı'na girdi; Plener, memurluk teşkilatındaki kariyerinin ilk bakanlık düzeyindeki üstü ve siyasi destekçisiydi.[1]
1895'te Katolikliğe geçmesinin ardından, Viyana Üniversitesi'nde ders veren ticaret hukuku profesörü Carl Samuel Grünhut'un (1844-1929) damadı oldu.
Böhm-Bawerk war Siegharts Vorgesetzter im k.k. Finanzministerium (Steuerreform-Sektion) und empfahl ihn 1897 ans Ministerratspräsidium, was Siegharts Aufstieg unter Körber überhaupt erst ermöglichte (de.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Sieghart).
Başbakan Ernest von Körber'in (1850-1919) en yakın çalışma arkadaşı olarak Sieghart, özellikle bürokrasideki üst düzey görevlere ilişkin personel kararlarında güçlü ve zaman zaman tartışmalı bir rol oynadı.[1]
Reisch wurde 1921 Vizepräsident der Allgemeinen Boden-Credit-Anstalt unter Präsident Sieghart. Ab 1922 als OeNB-Präsident gleichzeitig zentraler Bankenregulator und Refinanzierer für Siegharts BCA bis zum Zusammenbruch 1929 (OeBL).
Rudolf Sieghart, okulun bütünü bağlamında: beş kuşak, hoca-öğrenci çizgileri, çevreler ve meslektaşlıklar.
Soyağacında göster →
