Friedrich Engel-Janosi

Friedrich Engel-Janosi 18 Şubat 1893'te Oberdöbling'de, Avusturya-Macar Yahudisi sanayici Moritz Engel de Jánosi'nin oğlu olarak dünyaya geldi ve varlıklı bir Viyana ortamında büyüdü. Döbling Gymnasium'unun ardından 1912'de Viyana ve Heidelberg'de hukuk, ulusal iktisat, sanat tarihi ve tarih öğrenimine başladı; bu öğrenim 1914-1918 savaş hizmetiyle kesintiye uğradı. Hukuk doktorasını 1919'da Hans Kelsen'in asistanı olarak, tarih doktorasını ise 1921'de Alfred Francis Pribram'ın yanında, Viyana Kongresi ile 1848 Devrimi arasında Almanca konuşulan Avusturya'da anayasa sorununa ilişkin bir çalışmayla aldı. Kısa süreli bir banka çalışmasının ardından Engel-Janosi 1924'te babasının kereste fabrikasını devraldı ve bilimi önce aile şirketine koşut olarak sürdürdü. 1929'da Viyana Üniversitesi'nde „Graf Rechberg. Vier Kapitel zu seiner und Österreichs Geschichte“ (Kont Rechberg. Kendisinin ve Avusturya'nın Tarihine Dört Bölüm) incelemesiyle yeni genel tarih alanında doçentlik aldı; 1935'te olağanüstü profesör unvanını edindi. 1920'lerde, düzenli olarak Mises özel seminerinde oturan iktisatçı olmayan sosyal bilimcilerin oluşturduğu çevreye dahildi ve ilk on yıllık dönemde 1921'de Hayek ve Furth tarafından kurulan Geistkreis'e de katıldı; orada konferans konularının vakanüvisi sesi olarak görev yaptı. 1936-1938'de Roma'da geçen bir araştırma konaklaması sırasında Katolikliğe geçtikten sonra, 22 Nisan 1938'de ırksal nedenlerle ders verme yetkisi elinden alındı. 1939'da Fransa ve Britanya üzerinden ABD'ye kaçtı, kısa süre Cambridge Üniversitesi'nde ders verdi, 1940-1942'de Baltimore'daki Johns Hopkins Üniversitesi'nde araştırma görevlisiydi ve 1945'ten itibaren Washington, D.C.'deki Catholic University of America'da Avrupa tarihi profesörü oldu. 1959'da fahri profesör olarak Viyana Üniversitesi'ne döndü, 1965'te Uluslararası Tarihçiler Kongresi'ne başkanlık etti ve öğretim görevini 1969'da tamamladı. Yapıtı, 19. ve 20. yüzyılın diplomatik ve kilise-politik tarihine, özellikle Habsburg monarşisi, cumhuriyet ve Kutsal Makam arasındaki ilişkilere odaklanır. „Österreich und der Vatikan 1846–1918“ (1958-1960), „Geschichte auf dem Ballhausplatz“ (1963) ve „Vom Chaos zur Katastrophe“ (1971) temel başvuru yapıtları sayılır. „… aber ein stolzer Bettler“ (1974) adlı otobiyografisi, aynı zamanda iki savaş arası dönemin Viyana çevre kültürüne ilişkin anahtar bir kaynaktır. Engel-Janosi 7 Mart 1978'de Viyana'da öldü ve Döbling Mezarlığı'nda gömülüdür.