Bir değişimdeki mal miktarlarını eşdeğerler olarak görme hatası daha Aristoteles kadar erken bir tarihte yapılmıştır; o şöyle der: "Kendi payından fazlasına sahip olmaya kazanmak, başlangıçtaki payından azına sahip olmaya kaybetmek denir; örneğin alıp satmada . . . ama ne fazlasını ne azını alıp tam kendilerine ait olanı aldıklarında, kendi paylarını aldıklarını ve ne kaybettiklerini ne de kazandıklarını söylerler." (Ethica Nicomachea, v. 5. 1132ᵇ, 13–18.) Devamla şöyle der: "Öyleyse, önce malların orantılı eşitliği varsa ve sonra karşılıklı eylem gerçekleşirse, sözünü ettiğimiz sonuç meydana gelir. Ve mallar bir biçimde eşit olmadıkça bu orantı gerçekleşmeyecektir." (A.g.e., 1133ᵃ, 10–26.) Benzer bir görüş Geminiano Montanari tarafından dile getirilmiştir (Della moneta, Scittori classici Italiani di economia politica, Milano, 1803–5, III, 119 vd.). François Quesnay (Dialogue sur les travaux des artisans, yeni basım E. Daire (ed.), Physiocrates, Paris, 1846, s. 196) şöyle der: "le commerce n'est qu'un échange de valeur pour valeur égale." Ayrıca bkz. A.R.J. Turgot, Réflexions sur la formation et la distribution des richesses, yeni basım Oeuvres de Turgot, ed. G. Schelle, Paris, 1913–23, II, 555; G.F. Le Trosne, De l'intérêt social, Paris, 1777, s. 33; Adam Smith, An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations, Modern Library Edition, New York, 1937, s. 33; David Ricardo, Principles of Political Economy and Taxation, ed. E.C.K. Gonner, London, 1891, s. 11; ve J.B. Say, Cours complet d'économie politique pratique, Paris, 1840, I, 303 vd.

Daha 1776 yılında E.B. de Condillac'ın bu görüşe karşı çıktığını görüyoruz; her ne kadar gerekçeleri tek yönlü olsa da (Le commerce et le gouvernement, yeniden basım: E. Daire (ed.), Mélanges d'économie politique, Paris, 1847, I, 267). Say'ın Condillac'a karşı ileri sürdüğü itirazlar (Say, op. cit., s. 305–306), Condillac'ın aklındaki kullanım değeri (Condillac, op. cit., s. 250) ile Say'ın aklındaki, mallar arasındaki bir eşdeğerlilik anlamındaki değişim değeri arasındaki bir karışıklığa dayanmaktadır. Ne var ki bu karışıklık, Condillac'ın "valeur" sözcüğünü uygunsuz biçimde kullanmasından kaynaklanıyor gibi görünmektedir. Theodor Bernhardi, İngiliz fiyat kuramlarına ilişkin keskin bir eleştiri sunmuştur (Versuch einer Kritik der Gründe die für grosses und kleines Grundeigentum angeführt werden, St. Petersburg, 1849, s. 67–236). Son zamanlarda, daha eski fiyat kuramları H. Roesler ("Zur Theorie des Preises," Jahrbücher für Nationalökonomie und Statistik, XII ²⁶, 81–138) ve Johann Komorzynski ("Ist auf Grundlage den bisherigen wissenschaftlichen Forschung die Bestimmung den natürlichen Höhe der Güterpreise moglich?," Zeitschrift für die gesammte Staatswissenschaft, XXV ²⁷, 189–238) tarafından ayrıntılı biçimde eleştirilmiştir. (Ayrıca bkz. Karl Knies, "Die nationalökonomische Lehre vom Werth," Zeitschrift für die gesammte Staatswissenschaft, XI ²⁸, 467.)